De Margratentocht in 42 kilometer

In het kader van de voorbereiding op de Vierdaagse van Nijmegen heb ik gisteren de 42 kilometerversie van de Β Margratentocht gelopen. Een hele mooie wandeling met een prima organisatie. De route was heel duidelijk aangeven en dat kom je wel eens anders tegen. Zoals laatst in Swalmen waar het soms meer op spoorzoeken leek. De rustplaatsen waren netjes verzorgd met schone toiletten. Dat vind ik dan weer erg belangrijk πŸ˜‰ En er was hete thee en lekkere broodjes. De prijzen daarvan waren het enige minpuntje. €1,50 voor een bekertje thee vind ik best duur. Maar goed, het smaakte en dat is het belangrijkste.

De nacht van te voren had ik slecht geslapen door een nare droom en last van hooikoorts en ‘s ochtends kwam ik niet op gang. Zo kwam het dat ik niet zoals gepland om 7 uur startte maar pas om kwart voor acht. Maakt niet echt uit maar de laatste controlepost zou om half 5 sluiten en daar wilde ik natuurlijk ruim voor zijn. Dat is gelukkig ook gelukt want ik was net voor 5 uur bij de finish.

Op advies van Bert van de wandelvereniging waar ik elke zondag mee wandel enΒ die ook de Swentibold liep heb ik deze keer van elke rustplaats gebruik gemaakt. Bij Swentibold heb ik geen pauze genomen en ben ik in een keer doorgegaan. De enige keer dat ik daar zat was toen ik naar het toilet ben geweest;) Dat ging ook. Ik had wel duidelijk te weinig gedronken want mijn urine was heel donker. Net koffie terwijl ik die niet eens drink πŸ˜‰ Omdat ik me na die slechte nacht ook niet heel fit voelde nam ik bij de eerste rustplaats een broodje ham en thee. Dat smaakte πŸ™‚

IMAG0015

De route van de Margratentocht is natuurlijk veel zwaarder dan die van de Swentibold. In Sittard was alles vlakke asfalt met een enkele helling. In het Heuvelland zitten er aardig wat klimmetjes in. Er waren ook stukken met asfalt en door dorpen maar ook heel veel, soms smalle, bospaden en ongelijke veldwegen. Al met al was het best pittig. En toch ging het prima. Ik heb nergens stuk gezeten zoals bij de Swentibold. Er was een stukje waar ik dacht: waarom doe ik dit eigenlijk? πŸ˜‰ Maar na een krentenbol uit mijn rugzak ging het weer. Natuurlijk heb ik veel getraind. In totaal heb ikΒ 822 km in 2014 gelopen waarvan in mei alleen al 281 km. Maar het kan natuurlijk ook aan al die pauzes liggen πŸ˜‰

Onderweg heb ik heel veel mooie plekjes gezien. Een paar heb ik op de foto gezet. Waaronder oesterzwammen die zo maar in het bos groeiden. Gek want die zijn toch niet inheems, dacht ik? En een ligbed, gewoon midden in het bos. Met de tekst: luister naar de stilte. Als ik me goed herinner tenminste want op de foto zie je het niet. Die foto’s van de borden heb ik gemaakt omdat ik toch best wel blij was dat ik Sint Geertruid zag staan op de wegwijzer, gecombineerd met het bordje van de Margratentocht πŸ™‚ Dan weet je dat de finish in de buurt is. En inderdaad, even later kwam ik bij het bord met Sint Geertruid.

evaluatie-bord-1 IMAG0001 IMAG0002 IMAG0003 IMAG0004 IMAG0005 IMAG0007 IMAG0008 IMAG0009 IMAG0010 IMAG0011 IMAG0013 IMAG0014 IMAG0016 IMAG0017 IMAG0018 IMAG0020 IMAG0021 IMAG0022 IMAG0023

En dit is de tastbare herinnering aan deze 42 kilometer πŸ™‚ Dat is trouwens wel een puntje van kritiek. De binnenkomst is best een deceptie. Je moet je door de mensen heen worstelen, je startbewijs inleveren en dat is het. Een beetje meer feestgevoel zou leuk zijn. Dat was bij de Swentibold heel leuk gedaan.

Medaille Margratentocht kleinDe dag na de Swentibold kon ik gewoon niet meer fatsoenlijk lopen van de spierpijn. Vandaag voelt het allemaal wat stijfjes aan maar meer ook niet. De meeste last heb ik nog van een vervelende blaar πŸ˜‰ Dus op naar de volgende wandeling πŸ™‚