De Swentibold

Mennn, wat was dat afzien. Mijn hele lijf deed pijn. Maar ik heb het gehaald ๐Ÿ™‚ De volle 40 kilometer! En ondanks de spierpijn die ik nu, de dag erna, heb is dat best wel een kick.

Een hele tijd geleden zei Bert van de wandelvereniging waar ik elke zondag mee wandel, dat hij de Swentibold ging lopen en of er iemand ook interesse had. Ow leuk, zei ik, dat wil ik ook. Ik en mijn grote mond ๐Ÿ™

Dus gisteren, zaterdag 19 april trof ik Bert in de sporthal waar de start en finish was van de Kennedymars was. De Kennedy is 80 kilometer, dan heb je de Swentibold vanย 40 en een kinderloop van 10. Helaas mocht ik niet ย met die van 10 meedoen. Had me geschikter geleken ๐Ÿ˜‰ Ik was wat vroeg, een uur maar liefst, dus ik stond helemaal vooraan bij de start. Gelukkig ook maar want ik heb gehoord dat zo’n 1500 mensen gestart zijn dus dan is het fijn als je niet in de grote massa zit maar ergens voor aan staat. Mijn start was langzaam omdat ik aan het kijken was of ik nog iemand van de wandelvereniging zag maar er waren zoveel mensen dat dat onbegonnen werk was. Dus begon ik met lopen en dat ging prima. Ik had een lekker tempo en een goed ritme en dat heb ik kunnen vasthouden tot ik bijna bij de eerste verzorgingspost was. Die lag op 14 kilometer. Dat is me al vaker opgevallen. De eerst 10, 12 kilometer gaan prima, daarna krijg ik het moeilijker. Maar daar werken we aan ๐Ÿ™‚ Bij de verzorgingspost kreeg ik een broodje en een appel en dat smaakte goed. Ik had zelf brood mee en ook al een boterham gegeten maar zeker die appel was krachtvoer. Daarna ging het eigenlijk weer goed tot ik last kreeg van een blaar. Bij een bankje heb ik er een blarenpleister opgeplakt. Die heb ik altijd mee. Die blarenpleister hielp goed want daarna ging het weer prima. Bij de tweede verzorgingspost ย kreeg ik een krentenbol en weer een appel, wat weer goed smaakte. Onderweg stonden overal tafeltjes met bekertjes water en ranja, parten sinasappel en snoepgoed. Zeker een dropje is heerlijk om op te zuigen. Helpt goed tegen een droge mond. Ontzettend leuk dat mensen zo meeleven ๐Ÿ™‚ Al keek ik af en toe afgunstig naar de mensen die de tuinmeubels buiten hadden gezet en daar met wijn en bier langs de kant zaten ๐Ÿ˜‰ Sommigen hadden tentjes en biertaps zelfs. Die bouwden met de hele straat een feestje. Het weer hielp ook enorm. Het was warm en zonnig terwijl regen voorspeld was. Gelukkig weet ik dat ondertussen wel en heb ik altijd laagjes aan. Elk uur deed ik wel iets uit tot ik in een topje liep en zelfs daar in had ik het nog behoorlijk warm.

Onderweg zag ik een jonge knul met helemaal kapotgelopen voeten. Echt blaar naast wond naast blaar ๐Ÿ™ Op een na heb ik hem al mijn blarenpleisters gegeven maar eigenlijk geloof ik dat het onbegonnen werk was. Met die voeten kon hij gewoon niet meer lopen. Ook liep ik een tijdje op met een man die al voor de 43e keer de Kennedy liep. Later zag ik hem bij de blarenpost op een brancard liggen in niet al te beste toestand. Ik denk en hoop dat het nu zijn laatste keer was want het zag er niet gezond uit.

Toen ik voorbij de 2e verzorgingspost kwam had ik een opleving maar die duurde niet heel lang en daarna werd het erg zwaar. Dat waren de momenten waar ik me liep af te vragen wat ik hier eigenlijk deed ๐Ÿ˜‰ 40 Kilometer is echt best ver. Ik vind de 80 dan ook echt gekkenwerk.

Engelen bestaan ๐Ÿ™‚ De laatste 10 kilometer zat ik er echt door. Volgens mij hadden meer mensen daar last van want de een na de ander kwam een praatje maken ๐Ÿ™‚ De meesten liepen weer door omdat ik hun tempo niet meer kon bijhouden maar een man bleef hangen. Die heeft me er echt een beetje doorgekletst. Bleef maar vertellen over zijn vrouw die ergens achter in liep, dat hij al de zoveelste keer de Swentibold liep, over zijn werk en waar hij woonde. Dat leidt lekker af en dan loopt het wat makkelijker want echt alles deed pijn. En hij kende de route dus hij zei steeds nu dit stuk nog en dan daar links en dan rechts en dan zijn we er. Heel opbeurend ๐Ÿ™‚ In de hal heeft hij me naar de blarenpost van de EHBO gebracht. Ik had 2 kleine blaren en dat viel me reuze mee. Terwijl ze doorgeprikt werden bracht mijn engel me ook nog een kopje thee. Onderweg ergens had ik gezegd dat ik daar zo hard aan toe was en dat had hij onthouden. Voor zichzelf had hij een fles bier, dat dan weer wel ๐Ÿ˜‰ Nadat ik gaasjes op mijn blaren geplakt had gekregen en een hoop goede tips, mijn dure wandelsokken zijn helemaal niet zo goed en die van de Wibra zijn de beste, bracht mijn engel me naar de massagepost waar mijn benen zijn gemasseerd. Dat deed erg goed ๐Ÿ™‚

Ik was best moe en ik wilde nog naar mijn ouders dus ik heb mijn engel bedankt en ben naar Maastricht gereden. Geen idee hoe deze manย heette maar als ervaren Swentiboldloper kun je heel veel betekenen voor een groentje ๐Ÿ™‚

Heel dom ben ik vergeten om te kijken hoe laat ik bij de finish was. De start was uiteraard om 10 uur maar ik heb geen idee hoe lang ik precies gelopen heb. Om 18 uur zat ik in de auto en ik heb een tijdje bij de blarenpost en de masseur gezeten dus ik gok er op dat ik om 5 uur binnen was. Misschien iets later. Wel jammer maar uiteindelijk ging het mij er om dat ik de Swentibold zou uitlopen. De tijd is niet zo belangrijk.

Stiekum ben ik aan het dromen over de echte Kennedymars, volgend jaar. Als ik 40 kan, kan ik ook 80.

Dit was de route

 

Route Swentibold-Mars 2014

En dit is mijn medaille

Medaille Swentibold

 

Medaille Swentibold 2

Foto Swentibold klein

 

Voor de statistieken: in april was ik รฉรฉn jaar bezig met wandelen. Toen ik begon in april 2013 liep ik een magere 11 km in een maand. Dat werd steeds meer en januari 2014 was mijn topmaand met 10 keer wandelen waar ik ruim 35 uur over deed. In deze maandย legde ik 138 km af. In totaal heb ik tot en met gisteren 860 km gelopen en dat is best veel ๐Ÿ™‚ En bij leven en welzijn hoop ik er nog heel wat kilometertjes aan vast te plakken.