Indy en school

Dat is nooit zo’n goede combinatie geweest. Indy had en heeft door zijn ADHD en autisme grote problemen met dingen als op tijd komen, zijn spullen bij zich hebben, zijn huiswerk plannen en maken en het omgaan met de leraar en de kinderen in zijn klas. Zeker nu hij in een klas met nog 27 andere leerlingen zit en er steeds hogere eisen worden gesteld aan zijn zelfstandigheid loopt hij helemaal vast.

Na de zomervakantie ging hij heel enthousiast naar school maar ‘s middags kwam hij alweer helemaal gefrustreerd thuis en had hij er al geen zin meer in. Dat verbeterde niet echt in de dagen er na. Ik zag als een berg op tegen de rest van het schooljaar. Vorig jaar ging het allemaal al zo moeizaam. Elke ochtend dat geduw en getrek om hem uit bed te krijgen en aangekleed en op tijd naar school 🙁 Hij had zo’n tegenzin steeds. In de vakantie is het allemaal perfect gegaan maar meteen als de school begint is hij weer bokkig en gestrest.

Afgelopen dinsdag belde de mentor op. Die vond dat het zo niet ging. Indy gaf de indruk elke dag naar de gevangenis te moeten, de mentor merkte aan Indy dat hij het heel moeilijk had op school en eigenlijk zag de mentor het niet zo zitten om zo door te gaan. Hij vroeg hoe ik er tegen over stond om Indy aan te melden voor speciaal onderwijs. Nou heb ik al 3 jaar geleden voorgesteld dat Indy naar het speciaal onderwijs zou gaan en ook de psychologe die Indy toen had vond dat een goed idee. Helaas hebben de leerkrachten die Indy toen had, daar nooit aan willen meewerken en dan houdt het op.

Dus heb ik meteen tegen de mentor gezegd dat ik speciaal onderwijs een prima idee vind en dat hij vooral al moest beginnen met alles in gang te zetten. Zoiets duurt namelijk eeuwig.

Later op de dag toen het allemaal wat rustiger was heb ik nog eens nagedacht over de combinatie van Indy en school. En eigenlijk denk ik dat Indy niet heel veel opschiet met speciaal onderwijs. Hij zal daar ook tegen dingen aan lopen waar hij nu al problemen mee heeft. De voordelen zijn natuurlijk dat de klassen kleiner zijn en er meer begeleiding is maar ik heb ook bij onze oudste gezien dat het helemaal aan de leerkracht ligt hoe dat ingevuld wordt.

In 2011 ben ik naar een voorlichtingsavond geweest van een voor Limburg nieuw concept in onderwijs. Dat heette de Democratische School en zij gaan uit van het principe dat een kind leert wanneer en op de manier die het zelf aangeeft. Uit hun schoolgids:

Het bieden van een inspirerende omgeving waarin jonge mensen zich op basis van gelijkwaardigheid ontwikkelen tot zelfbewuste, creatieve wereldburgers die hun eigen weg vinden in een steeds veranderende samenleving. 

Optimaal leren ontstaat van uit een intrinsieke motivatie. Kinderen ervaren het leven als één groot avontuur. De wereld is een plek die ze spelenderwijs ontdekken. Overal is iets te leren! Op onze school komen we tegemoet aan deze innerlijke drang om het leven in al zijn facetten te zien, horen, voelen, proeven en ruiken. Leren verloopt zo op een natuurlijke wijze. Dit avontuur gaat niet alleen om het verkrijgen van kennis; het omvat de volledige ontwikkeling van de persoonlijkheid van kinderen, waardoor ze sterker in de maatschappij komen te staan. We laten daarom onze leerlingen vrij in hoe, wat en wanneer ze leren.

 

Mij sprak het destijds enorm aan. Het is zeker niet voor alle kinderen geschikt maar voor Indy is het net wat hij nodig heeft. Hij kan op een stressvrije manier leren en leven en dat was toen al een overweging en nu al helemaal. Destijds waren er een aantal redenen om niet voor die school te kiezen. Ondermeer omdat ze toen nog in de opstartfase zaten en geen gebouw, geen leerlingen en leerkrachten/begeleiders hadden. Nu heeft de Democratische School een prachtige plek in een oud klooster in Heer en 18 leerlingen tussen de 8 en 18. Er zijn twee vaste krachten en een aantal mensen die uren invullen. De plannen van toen zijn dus echt concreet geworden

Nu zat ik dus te denken of dit een goede optie was voor Indy en daarom zijn we er donderdag gaan kijken. Mooi om te zien dat het idee van toen nu een echte school is geworden. We hebben een rondleiding door het gebouw gekregen en heel veel uitleg en ik was weer enthousiast. Thuis hebben we eigenlijk niet lang hoeven te overleggen want dit sprak ons enorm aan voor Indy.

Toen wij er uit waren hebben we Indy verteld over het telefoontje van de mentor en het voorstel om naar het speciaal onderwijs te gaan en ook dat er nog een andere optie was in de vorm van de Democratische School. Indy vond het erg om weg te gaan uit zijn klas en bij zijn vrienden maar hij zag ook in dat het zo niet goed ging. We hebben hem onze overwegingen verteld, kiezen voor de Democratische School of voor speciaal onderwijs en Indy vond de Democratische School wel een goed idee.

Dus hebben we alles in gang gezet en woensdag gaat hij voor de laatste keer naar het Bonnefantencollege om daarna op de Democratische School te beginnen. Omdat het een hele andere vorm van onderwijs is was het een moeilijke beslissing maar we denken echt dat we hier goed aan doen. De tijd zal het leren.