Jongste

Onze jongste Indy is een beetje een kwakkelkindje. Eigenlijk begon het al vlak na zijn geboorte toen hij niet groeide, veel huilde, eczeem had en later allergisch bleek te zijn voor heel veel voedingsmiddelen. Op een gegeven moment groeide hij hier vrijwel overheen en qua eten en drinken ging het daarna wel redelijk goed. Toen Indy 2 jaar was brak hij op het kinderdagverblijf zijn sleutelbeen en toen hij 5 was kreeg hij een keelabces waardoor hij bijna het loodje legde. Met 6 jaar had Indy logopedie nodig omdat hij zijn mond niet goed kon sluiten en nu heeft hij een beugel omdat zijn kaak nogal een apart model begon aan te nemen. Met 9 jaar kreeg Indy de diagnose ADHD en PDD-nos maar dat zijn familiekwaaltjes. Lichamelijk is hij verder in orde. Zo af en toe speelt zijn eczeem weer op waardoor hij dan weer onder zit maar hij vermijdt nu melkproducten zoveel mogelijk en dat helpt wel. De laatste jaren klaagt Indy veel over vermoeidheid en heel vreemd ook over slapeloosheid en hij heeft veel moeite met het schoolsysteem. Ik heb er in 2010 zelfs serieus over nagedacht om hem naar 5+5=11 te sturen. Dat is een school waar je leert wat en wanneer je wil. Dat zou voor hem de druk van de ketel halen. Ik vind het nog steeds jammer dat ik dat niet rond heb gekregen. Op dit moment gebruikt Indy melatonine om beter te slapen en Concerta voor op school. Ook krijgt hij een multivitamine voor kinderen van Raw, 2000 IE vitamine D en teunisbloemolie voor zijn huid.

Indy is dit jaar begonnen op de middelbare school  en dat samen met wat er hier allemaal gebeurt is de afgelopen tijd is het heel zwaar voor hem. Dat zie je ook aan Indy. Hij is altijd moe en niet fit en heeft donkere kringen onder zijn ogen. In de vakanties heeft hij nergens last van dus ik denk dan dat het met school te maken heeft. Sinds hij op de middelbare school zit is hij af en toe een dag thuis gebleven om bij te tanken. Hij was dan ook echt niet lekker maar knapte door de rust in de loop van de dag weer op. In principe heb ik daar ook geen moeite mee maar er moet wel een stijgende lijn zitten in zijn naar school gaan. Het moet er natuurlijk niet op neer gaan komen dat hij voor elke scheet die hem dwars zit, thuis mag blijven.

Vanmorgen was het weer prijs. Indy zag er verschrikkelijk uit. Bijna zwarte kringen onder zijn ogen en gewoon beroerd van vermoeidheid. Voor de carnavalsvakantie had ik met hem afgesproken dat hij niet meer thuis zou blijven voor moe zijn maar zo kon hij niet naar school. Waarschijnlijk zouden ze hem toch weer naar huis sturen maar je kunt je natuurlijk ook afvragen wat Indy er aan heeft om in zo’n toestand naar school te gaan. Op zulke momenten heb ik het heel moeilijk ermee dat Patrick niet hier woont.  Dit soort beslissingen moet je niet in je eentje hoeven te nemen. Maar goed, het was niet anders dus heb ik besloten dat Indy vandaag thuis zou blijven maar ook dat ik actie ga ondernemen. Ik heb meteen gemaild naar de mentor om een afspraak te maken om de schoolkant nog eens te bespreken. De mentor en ik mailen geregeld en spreken elke 3 maanden af maar omdat Indy ook aangeeft dat op school niet alles even lekker loopt wil ik niet op het volgende gesprek wachten. Ook heb ik de huisarts gebeld om de lichamelijke kant te laten checken. Daar konden we bijna meteen terecht en komende week gaat Indy bloedprikken. Ook heb ik de computertijd beperkt en de bedtijd met een half uur vervroegd. Dat zal van de zomer nog lastig worden als het langer licht is maar dat zien we dan wel. Misschien kan ik tegen die tijd een rolluik op de kop tikken want het rolgordijn wat er nu hangt houdt niet veel licht tegen. Voor nu hoop ik dat het helpt.

Jongste en ik zijn vanochtend samen naar de huisarts geweest en daarna nog even naar oma&opa en boodschappen doen. Ik moest toch mijn normale dingen ook doen. Voordeel hiervan was dat we goed gepraat hebben. Op de een of andere manier praten kinderen makkelijker tijdens het autorijden 😉 Ik vroeg aan Indy of hij eens goed wilde nadenken over een aantal dingen. Bijvoorbeeld waarom hij niet graag naar school wil soms. Hij zei dat hij vandaag een zware/belangrijke toets had en dat hij daar voor bang was. Omdat Indy huiswerkbegeleiding heeft weet ik 100% zeker dat hij goed geleerd heeft voor die toets en dat hij hem zonder problemen zou kunnen maken. Indy zei dat hij dat ook wist maar dat hij toch niet naar school durfde. Ik vind dat een beetje naar faalangst klinken. Nu weet ik verder niks van faalangst af dus dat ga ik op school aankaarten maar dat zou een deel van het probleem kunnen verklaren.

Er is een hoop in gang gezet. Wat het uithaalt is afwachten en misschien komt er ook niks bij uit. Maar dan weten we dat in ieder geval.