Bank, Zembla en misschien een nieuwe woning.

Vanavond was er een aflevering van Zembla genaamd Horrorhypotheken. Ik heb die uitzending eens bekeken en ik moet zeggen we hebben toch wel mazzel met onze bank, de ING. Al is mazzel natuurlijk een slecht woord als je uit je geliefde huis moet. Maar een mens moet reëel zijn, als je je huis niet meer kunt betalen én er geen kans op is dat die situatie verandert, dan kun je van geen enkele bank verwachten dat ze je in dat huis laten zitten.

De aflevering van Zembla ging er over dat er banken zijn die bij een relatief kleine achterstand al meteen de veiling aankondigen.De ING heeft al sinds juli 2011 geen hypotheekaflossing meer van ons gekregen omdat we die toen echt niet meer konden opbrengen. In september heb ik ons aangemeld bij de Kredietbank en dat ook gemeld aan de ING. Afgelopen december belde iemand van de ING dat we het huis in de verkoop moesten zetten. Ons huis zou 6 maanden te koop aangeboden worden en dan wilden ze pas gaan veilen.

Al met al heb ik dus ruim de tijd gekregen om een ander huis te zoeken voor de kinderen en mijzelf. Die tijd heb ik helaas ook nodig want de huizenjacht vlot niet bepaald. Ik ben begonnen hier in de buurt omdat ik de kinderen zo graag op hun eigen scholen wil houden. Helaas werd het me al vrij snel duidelijk gemaakt door de plaatselijke woningbouwverenigingen dat de kans op een woning in Margraten, Gulpen en omgeving minimaal is. Er is hier heel weinig aanbod en bijna geen doorstroming.

Toen ben ik gaan reageren op woningen in Maastricht. Daar hebben we altijd gewoond dus dat is bekend gebied. Gelukkig hebben we dik 4 jaar inschrijvingsduur dus we zijn niet helemaal kansloos. Het probleem is alleen om een geschikte woning te vinden. Het liefst wil ik voor iedereen een eigen slaapkamer. We hebben het alle vier hard nodig om ons af en toe even terug te kunnen trekken. Woningen met 4 slaapkamers zijn niet zo dik gezaaid dus er zijn maanden voorbij gegaan zonder aanbod of met zoveel reacties dat wij buiten de boot vielen. Omdat de tijd natuurlijk begint te dringen heb ik met de kinderen gepraat en Terry en Nicky willen eventueel wel een kamer delen. Vanaf die tijd ben ik ook op woningen met 3 slaapkamers gaan reageren. We zijn één keer als eerste geeindigd maar dat huis was echt ongeschikt. Het had maar 2 normale slaapkamers en een “halve”. Dat kamertje was zo klein dat er nog geen bed in zou passen. Het stond op de site als woning met 4 slaapkamers maar de vorige bewoners hadden van een slaapkamer een badkamer gemaakt. Verder had dat huis geen kelder, geen zolder en was het verder ienieminie klein. Daar kon je echt niet met 4 mensen in. Dat heb ik dus geweigerd.
Vanmorgen kreeg ik een brief van de woningbouwvereniging dat ze me weer een woning wilden aanbieden. Ik was heel verrast want volgens hun site stond ik 7e voor dat huis. Ik had er dus echt niet op gerekend dat ik het zou krijgen. Komende dinsdag heb ik een afspraak bij de woningbouwvereniging en dan hoor ik meer. Onnodig te zeggen dat ik heel nieuwsgierig ben naar dat huis.